Takie osoby lubią zwracać na siebie uwagę, być w centrum zainteresowania lub podjudzać do kłótni. Nigdy niewiadomo, co może wybuchnąć po napisaniu jednego postu czy opisu na Blip.pl. często jest to niekulturalne traktowanie innych użytkowników. Ponadto trollom zarzuca się najczęściej brak odwagi i honoru, gdyż najczęściej są oni „mocni w gębie” jedynie w wirtualnym świecie. W tym rzeczywistym są zwykle szarymi myszkami, które rzadko dochodzą do głosu. Jednak nawet na takie patologiczne zachowanie internauci znaleźli metodę. Administrator strony ma całkowite prawo do karania lub usuwania kont osób, które notorycznie nie stosują się do regulaminu. Warto zauważyć, że regulamin strony dostępny jest dla każdego z osobna, zaraz przy rejestrowaniu się w profilu. Przejście do kolejnego etapu zakładania konta jest możliwe jedynie po przeczytaniu go. Niestety osób, które czytają regulaminy jest garstka, a może nawet da się ich policzyć na palcach obu rąk. Często nie zdajemy sobie sprawy z tego, jaki istotne informacje zawarte są w regulaminie. Nasze czytanie przeważnie wygląda na odznaczeniu tak zwanym ptaszkiem i kliknięcie przycisku „dalej” podczas rejestracji.

Niektórzy z nas jak lwy, chronią własnej prywatności i intymności. Takie osoby rzadziej zakładają sobie konta na jakichkolwiek portalach społecznościowych. Cenią sobie prywatność i życie osobiste, a także rzadko interesują się cudzym życiem. Jednak czy całkowita anonimowość jest dostępna dla zwykłego użytkownika Internetu? Jest to dosyć trudna kwestia. Mniej świadomy internauta często nie zdaje sobie sprawy z tego, że jeśli raz wrzuci do sieci, przykładowo zdjęcie nigdy nie będzie miał pewności, kto je zobaczy. Może natrafić na nie ktoś z innego kontynentu, ktoś z pracy, ze szkoły lub z rodziny. Ponadto, jeśli coś trafi do Internetu raz, zostaje tam na zawsze. Nawet, gdy linki od naszych zdjęć wygasną, na serwerach pozostaną informacje i ślady o tym, że je tam umieszczaliśmy. Z początku niepozorny portal nasza-klasa.pl był traktowany nieco żartobliwie i z przymrużeniem oka. Jednak obecnie strony tego typu są doskonałym źródłem wiedzy dla naszego potencjalnego przyszłego pracodawcy. Wysyłając swój życiorys, umieszczamy w nim podstawowe dane –imię i nazwisko, adres, telefon, adres email.

Niekiedy buszowanie w Internecie może się dla nas źle skończyć. Przykładem na to mogą być różnego rodzaju historie przedstawiane w telewizji. Mówią one o osobach, które mają złe doświadczenia w użytkowaniu Internetu. Wiąże się to najczęściej z poznawaniem nieodpowiednich osób, które mają nierzadko złe zamiary, co do nowopoznanego człowieka. Nigdy nie mamy pewności, z kim rozmawiamy, czy to przez stronę internetową, pocztę elektroniczną, czy komunikator internetowy. Po drugiej stronie monitora może siedzieć ktoś, kto podaje się za zupełnie innego człowieka. Może nam obiecywać góry i doliny, przedstawiać się w jak najlepszym świetle, lecz po spotkaniu na żywo rzeczywistość bywa okrutna. Zbyt duże zaufanie i naiwność jest czymś, co jest bardzo pożądane u potencjalnych ofiar. W Internecie roi się od osób, które mają problemy natury psychologicznej, naciągaczy czy innych oszustów. Częstym problemem, nagłaśnianym przez media i policję jest sposób użytkowania Internetu przez najmłodszych, – czyli dzieci.